اردکان من

هوالباقیمرگ برای همه یکسان است ، اما مرگ همه برای ما یکسان نیست. سقراط را گفتند چرا از مرگ هراسی نداری ،گفت از چیزی که نمیدانم ،هراسی به دل راه نمی دهم.وبه راستی ما چه میدانیم که حقیقت مرگ چیست . این روزها روزهای سختی بر باورمان میگذرد ، زیرا هنوز باورمان نمیشود که آرام مردی از میان ما رخت بربسته است که حداقل به پاس حق معلمی که بر گردن حقیر داشت ، فرض است برای روزهای خوبش در آن سرا ، آرزوی خوشبختی نمایم.مردی که عمری را به جانبازی گذراند ، بی آنکه کسی بداند .انگار همین دیروز بود..... سال ۱۳۶۳....مدرسه راهنمایی سعدی....آخرین کلاس .....انتهای سالن....دست چپ... کلاس سوم راهنمایی وحضور معلم...

از دیروز که خاتم اردکان بدترین باخت خانگی خود را دراین چندسال تجربه کرد، برخی نوک تیز انتقاد خود را بیش از همه بر روی سر مربی نام آشنای آن زوم کرده و هرکس به هر نحو ، تیم را آماج حملات نقد خود قرار داده است.دراینکه بازی دیروز با کاله یکی از بدترین بازیهای سالهای اخیر اردکان بود شکی نداریم اما به گمانم کمی از انصاف به دور است که همه چیز را تمام شده فرض کرده همه را متهم قلمداد کنیم.آنانی که خاک گود ورزش خورده و گردی از ورزش بر سر و روی دارند می دانند که گاهی روز ، روز تیم تو نیست.اما این دلیل بر غرض ورزی و یا خدای نکرده اهمال عمدی سرمربی کادر فنی و برخی از بازیکنان نمی باشد.آقای میرحسینی را همه می شناسیم، پرافتخارترین بازیکن و مربی عرصه توپ و تور استان است.نه نابلد است و نه مغرض فقط دیروز بخت...